درباره

زمانی نه چندان دور در دنیای بدون اینترنت امکان نوشتن و در عین حال خواننده داشتن تنها در اختیار نویسندگان و روزنامه نگاران بود.اگر می خواستی چیزی بنویسی شاید فقط خودت و چند نفر از دوستان و آشنایان خواننده آن بودند.اما امروزه به کمک اینترنت و گسترش وبلاگ نویسی این فرصت به جمعیت بسیار زیادی داده شده تا بتوانند آنچه که در ذهن دارند بنویسند و آن را در دنیای مجازی با دیگران به اشتراک بگذارند و خواننده داشته باشند. نوشتن همیشه یکی از علایق درونی من بوده اما هیچوقت این فرصت برایم فراهم نبوده که آنچه می نویسم را با دیگران به اشتراک بگذارم .ولی حالا دنیای مجازی و این وبلاگ  این فرصت را در اختیار من گذاشته است.در این وبلاگ می خواهم درباره  دیده ها ، شنیده ها و خوانده هایم که به دلیلی مرا به فکر فرو برده اند بنویسم ؛ چه خوب ، چه بد وچه زشت!

برای کسی که می نویسد هیچ چیز جذابتر از این نیست که نوشته اش خواننده داشته باشد.امیدوارم این وبلاگ هم بتواند برای خودش خواننده های زیادی دست و پا کند .هر چند حتی نگاه یک خواننده هم برصفحات آن برای من ارزشمند است .

من هومن هستم و در این وبلاگ از آنچه دل تنگم بخواهد خواهم نوشت!